
W momencie pobudzenia seksualnego mózg wysyła sygnał do komórek nerwowych u rdzenia prącia,
sterujących działaniem mięśni gładkich, które normalnie ograniczają dopływ krwi przez tętnice
do ciał jamistych prącia. Komórki nerwowe, po otrzymaniu sygnału z mózgu, zaczynają wytwarzać
tlenek azotu. W mięśniu gładkim występuje stałe stężenie – trójfosforanu guanozyny (GTP),
oraz enzym – cyklaza guanozynowa. Enzym ten jest uaktywniany przez tlenek azotu produkowany
przez komórki nerwowe. Po uaktywnieniu enzym ten przekształca GTP w cGMP
cGMP uruchamia ciąg przemian doprowadzających do rozluźnienia mięśni gładkich,
a co za tym idzie zwiększenia napływu krwi do ciał jamistych członka i jego wzwodu.
Preparat HEMAN dbaa aby stężenie cGMP utrzymywało się na odpowiednio wysokim poziomie,
wtedy mięsień gładki jest rozluźniony, a członek wzwiedziony.
Rewolucja w medycynie.
Zaburzenie erekcji jest medycznym terminem na określenie problemów ze wzwodem i jest zdefiniowane jako długotrwała
niemożność osiągnięcia i/lub utrzymania erekcji w celu odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego.
Zaburzenie erekcji jest najbardziej rozpowszechnionym problemem seksualnym u mężczyzn i jest uleczalne u 95% pacjentów.
Badania światowe pokazują, że ponad 50% mężczyzn powyżej 40 roku życia w pewnym momencie doświadcza problemów z erekcją.
Przeciwwskazania
Lek jest przeciwwskazany w następujących chorobach i stanach:
- choroba niedokrwienna serca
- niskie ciśnienie tętnicze (poniżej 90/50 mmHg),
- równoległe stosowanie leków z grupy nitratów (nitrogliceryny, monoazotanu i diazotanu izosorbidu),
- uczulenie na którykolwiek składnik preparatu
- ciężkiej niewydolności wątroby i nerek,
- po niedawno przebytym udarze mózgu lub zawale mięśnia sercowego,
- w zmianach zwyrodnieniowych siatkówki, np. retinitis pigmentosa.
Należy zachować ostrożność w następujących przypadkach:
- u pacjentów z anatomicznymi wadami prącia (choroba Peyroniego, zwłóknienie ciał jamistych),
- u pacjentów leczonych ritonawirem,
- u pacjentów przyjmujących ?-adrenolityki,
- u pacjentów ze skłonnością do priapizmu (anemia sierpowata, szpiczak mnogi, inne).
|